کتاب مادر کافی با عنوان اصلی Supernanny که براساس برنامهٔ تلویزیونی جو فراست نام‌گذاری شده است، اثر همین پرستار بچهٔ فوق‌العاده است. فراست که این کتاب را براساس تجربیات خود در زمینهٔ پرستاری و برنامه‌های تلویزیونی‌اش نوشته است، با ارائهٔ روش‌های عملی و آزمایش‌شده در مسیر تربیت فرزند، سعی دارد به والدین امروزی کمک کند تا خود و فرزندانشان را در مسیر صحیح قرار دهند.
برنامهٔ تلویزیونیِ جو فراست
جو فراست که سال‌ها پرستار بچه بود، در برنامهٔ «پرستار بچهٔ فوق‌العاده» در قالب یک پرستار حرفه‌ای ظاهر شد و در هر قسمت به کمک خانواده‌ای می‌شتافت که در تربیت فرزند یا فرزندان خود با مشکلات جدی‌ مواجه بودند. او از طریق آموزش و مشاهده، راه‌های جایگزینی را به والدین نشان می‌داد تا انضباط را به فرزندان‌شان بیاموزند. این برنامه در سال اولِ پخش، شش میلیون ببیننده داشت و خیلی سریع به موفقیت رسید و تا سال 2014 در 48 کشور دیگر نیز برنامه‌هایی مشابه این برنامه طراحی و پخش شد.

معرفی کتاب مادر کافی
جو فراست با نام مستعار «پرستار بچهٔ فوق‌العاده» در کتاب مادر کافی به سوالات بسیار والدینی که در زمینهٔ تربیت فرزند مشکل دارند و به‌شدت دچار استرس شده‌اند پاسخ داده است. او که در برنامهٔ تلویزیونی‌اش در رفتار با کودکان مشکل‌دار معجزه کرد، در کتاب مادر کافی به والدین نشان می‌دهد که چطور اعتمادبه‌نفس خود را در تربیت فرزندانشان از دست ندهند. او با روش‌های ابتکاری‌اش، به والدین یاد می‌دهد که چگونه مشکلات مختلف کودکان مانند زمان غذاخوردن، زمان حمام و خواب را حل کنند و با مشکلاتی مانند شب ادراری، انجام‌ندادن تکالیف، رقابت خواهر و برادری و رفتار پرخاشگرانۀ کودک چطور مقابله کنند.

دربارهٔ کتاب مادر کافی
کتاب مادر کافی به دو بخش: 1. مسئله و 2. راه‌حل کنش‌محور تقسیم شده است. جو فراست در کتاب به والدین نشان می‌دهد چگونه با کمک ده قانون اساسی «پرستار بچهٔ فوق‌العاده» رویکرد مؤثری به حل مسئله و هماهنگی داشته باشند و اقتدار را به خانه بازگردانند. در ادامه دو نمونه از مشکلاتی را که جو فراست در کتاب مادر کافی به آن پرداخته بررسی می‌کنیم.

مشکل: فرزندتان حاضر نیست سر ساعت مشخصی که برایش تعیین کرده‌اید به رختخواب برود، راه‌حل چیست؟
راه‌حلِ جو فراست: یک برنامهٔ روتین برای قبل خواب کودک ایجاد کنید تا او بتواند به یک الگوی ثابت عادت کند و بداند قادر به تغییر یا دستکاری آن نیست. یک برنامهٔ روتین، یعنی چند رویداد آرامش‌بخش که پشت‌سرهم برای آرام بخشیدن به کودک طراحی شده است.

مشکل: آموزش صحیح استفاده از دستشویی
راه‌حلِ جو فراست: کودک خود را با حذف هرگونه نشانهٔ شرم یا انزجار از چیزی که صرفاً واقعیت طبیعی زندگی است، آماده کنید. در دستشویی را باز بگذارید و او را با خود به دستشویی ببرید و به او توضیح دهید که دقیقاً چه اتفاقی می‌افتد. در ادامه به او طرز صحیح استفاده از دستمال توالت و شستن دست‌هایش را توضیح دهید.

واکنش آمازون به کتاب مادر کافی
کتاب مادر کافی برای پدران و مادران ناامید در سرتاسر دنیا است. شاید بد نباشد بگوییم جو فراست هیچ فرقی با یک زن شگفت‌انگیز ندارد. او نه به شما توصیه‌ای می‌کند و نه شما را راهنمایی می‌‌کند بلکه قوانینی وضع کرده است تا بتوانید با کمک آن‌ها وضعیت فرزندان خود را مدیریت کنید و هیچ جایی برای بحث فرزند با شما نمی‌گذارد.

او با ده قانون برتر خود، مرزها را تعیین می‌کند و به شما نشان می‌دهد چطور زمان غذا خوردن، استراحت و خواب فرزندان‌تان را مدیریت کنید. او به والدینی که روی هر وعدهٔ غذایی کودک نوپای خود بسیار حساس هستند هشدار می‌دهد که مدت زیادی طول نمی‌کشد که دیگر نتوانید آن‌ها را مجبور به غذا خوردن کنید بلکه باید یاد بگیرید او را به غذاخوردن تشویق کنید.

رویکرد جو فراست بسیار محکم و قاطع است و زمینه را برای والدین فراهم می‌کند تا بتوانند خانه‌ای «شاد» داشته باشند.

بریده‌هایی از کتاب مادر کافی
«در این مرحله نوزاد، بیش از هر کسی به مادر احتیاج دارد و مادر نیز این مسئله را حس می‌‌کند. مادر و نوزاد با هم یکی هستند، درد یکی درد دیگری است و به‌طرز معجزه‌آسایی از حال همدیگر باخبرند. در این دوران به نفع فرزند شماست که مادر، راحت و خوشحال باشد زیرا کودک همان حس را دریافت می‌کند ولی اگر مادر نگران و مضطرب باشد، همان احساس و علایم نگرانی و اضطراب در فرزندش نیز به‌وجود می‌آید که بی‌شک در سرنوشت نوزاد و شکل‌گیری شخصیّت او نقش مخربی خواهد داشت. مادر همواره نگران است که مبادا فرزندم در خطر باشد یا من مادر کاملی نباشم، شاید گریهٔ او به این معناست که من مادر خوبی نیستم و با توجه به اینکه مرتب گریه می‌کند، به احتمال فراوان در انجام کارها کوتاهی کرده‌ام و بدین ترتیب او مورد آزار قرار گرفته و … به هر ترتیب این قبیل احساس‌های مخرب بوسیلهٔ سیمی نامرئي به کودک منتقل شده و باعث ایجاد استرس و در نتیجه بی‌تابی و گریهٔ بیش‌تر وی می‌گردند. از طرف دیگر به دنبال این قبیل بی‌تابی‌های کودک، بر احساس گناه و اضطراب مادر نیز افزوده می‌شود. پس هرگز اجازه ندهید که اضطراب در شما شکل بگیرد؛ به خود شک نکنید، مطمئن باشید که اکثر مادران نیز در ابتدا همین احساس نگرانی را داشته‌اند ولی موفق‌ شده‌اند بر آن چیره شوند.»